Ac yna adgyfododd
Yn ogoneddus iawn;
Daeth boreu teg a hyfryd,
'Nol stormus, ddu brydnawn:
Y gadwyn fawr a dorodd
Ar foreu'r trydydd dydd;
Fe goncrodd angeu'i hunan:
O'r carchar daeth yn rhydd.
I fyny daeth o Edom,
A'i wisg yn goch ei lliw;
Nis gall'sai un creadur
Mewn cadwyn gadw Duw:
Fe dorodd rym yr angeu,
Agorodd ddrysau'r bedd;
Palmantodd ffordd o'r ddaear
Yn awr i ganol hedd.
Mae'r ffynnon yn agored;
Dewch, edifeiriol rai;
Dewch chwithau, yr un funud,
Sy'n methu edifarhau;
Dewch, gafodd galon newydd,
Dewch chwithau na chadd un
I olchi pob budreddi
Yn haeddiant Mab y dyn.
O! Iachawdwriaeth gadarn,
O! Iachawdwriaeth glir;
Fu dyfais o'i chyffelyb
Erioed ar fôr na dir:
Fe rodd ei fywyd drosom:
Beth all ef ballu mwy?
Mae myrdd o drugareddau
Difesur yn ei glwy'.
O! ras didrai, diderfyn,
Tragwyddol ei barhâd;
Yn nghlwyfau'r Oen fu farw
Yn unig mae iachâd;
Iachâd oddi wrth euogrwydd,
Iachâd o ofnau'r bedd;
A chariad wedi ei wreiddio
Ar sail tragwyddol hedd.
- - - - -
Yr Iesu adgyfododd
Yn ogoneddus iawn;
Daeth boreu teg a hyfryd
'Rol stormus ddu brydnawn;
Y gadwen fawr a dorodd,
Ar wawr y trydydd dydd;
Gorchfygodd angeu 'i hunan -
O'r carchar daeth yn rhydd.
Fe'i gwelir heddyw'n eistedd
Ar Ei orseddfaingc fawr,
Yn Arglwydd ac yn Geidwad
I weiniaid gwael y llawr;
Ei Hun mae'n llywodraethu
Y dyfnder mawr a'r nef;
Terfynau eitha'r ddaear
Sydd dan Ei ofal Ef!
- - - - -
1,2,3; 1,3,4; 1,4,5.
Yr Iesu adgyfododd
Yn ogoneddus iawn;
Daeth boreu teg a hyfryd
'Rol 'stormus ddu brydnawn:
Y gadwyn fawr a dorodd,
Ar wawr y trydydd dydd;
Gorchfygodd angeu'i hunan -
O'r carchar daeth yn rhydd.
Er gwaetha'r maen a'r milwyr,
Do, cododd Iesu'n fyw;
Daeth yn ei law alluog
A phardwn dynolryw:
Gwnaeth etifeddion uffern
Yn etifeddion nef;
Fy enaid byth na thawed
A chanu iddo Ef. [MR]
I fyny daeth o Edom,
A'i wisg yn goch ei lliw,
Nis gall'sai un creadur
Mewn cadwyn gadw'm Duw;
Fe dorodd rym yr angeu,
Agorodd ddrysau'r bedd;
Palmantodd ffordd o'r ddaiar
I ganol gwlad yr hedd.
Mi welaf yn ei fywyd
Y ffordd i'r nefoedd fry,
Ac yn ei angau'r taliad
A roddwyd trosof fi;
Yn ei esgyniad gwelaf
Drigfannau pur y nef
A'r wledd drag'wyddol berffaith,
Gaf yno gydag Ef.
Mor ddedwydd fydd y boreu! -
Pa bryd y gwawria'r dydd,
Pan ddelo caethion angeu
O'i garchar oll yn rhydd -
Yn hardd ar ddelw Iesu,
O gyrhaedd pob rhyw wae?
Cânt syllu ar ei wyneb,
A'i weled fel y mae. [An.]
- - - - -
1,(2),3.
O'r bedd fe adgyfododd
Yn ogoneddus iawn;
Daeth bore teg a hyfryd
'Nol stormus ddu brydnwn;
A gadwyn fawr a dorodd
Ar wawr y trydydd dydd;
Fe goncrodd angeu'i hunan,
O'r carchar daeth yn rhydd.
I fynu daeth o Edom,
A'i wisg yn goch ei lliw;
Nis gall'sai un creadur,
Mewn cadwyn gadw'm Duw;
Fe dorrodd rym yr angau,
Agorodd ddrysau'r bedd,
Palmantodd ffordd o'r ddaear
Yn awr i ganol hedd.
Y mae ef heddyw'n eistedd
Ar orsedd ddysglaer fawr,
Yn gweled gylch o gwmpas
Y cyfan ar y llawr;
Ei hun yn llywodraethu
Gehenna fawr a'r nef,
A therfyn eitha'r ddaear
Sy' tan ei ofal Ef.
William Williams 1717-91MR = Morgan Rhys 1716-79 An. = Anhysbys
Tonau [7676D]: gwelir: Rhan I - O enw ardderchocaf Angylion do'ent yn gysson Er gwaetha'r maen a'r gwylwyr/milwyr Fy Nhad fy addfwyn Iesu Fyth fyth rhyfedd'i'r cariad Gwel ar y croesbren chwerw Mae'r ffynnon yn agored Mae'r fath feddyliau mawrion Mi welaf yn ei fywyd Ni fuasai gennyf obaith Tragwyddol glod i'r Cyfiawn Y corff a ro'ir i orwedd |
And them he rose again
Very gloriously;
A fair and lovely morning came,
After a stormy, black afternoon:
The great chain he broke
On the morning of the third day;
He conquered death itself:
From the prison he came free.
Up he came from Edom,
With his garments red in colour;
No creature could
In chains keep God:
He broke the force of death,
He opened the doors of the grave;
He paved a way from the earth
Now to the centre of peace.
The fount is open;
Come, repentant ones;
Come ye, the same minute,
Who are failing to repent;
Come, thou who didst get a new heart,
Come ye also who got none
To wash all filth
In the merit of the Son of man.
O firm salvation,
O clear salvation;
What device of its kind was
There ever on sea or land:
He gave his life for us:
What can make him falter any more?
There are a myriad of immeasurable
Mercies in his wound.
O grace unebbing, unending,
Eternally enduring;
In the wounds of the Lamb who died
Alone is there healing;
Healing from guilt,
Healing from fears of the grave;
And love having originated
On the basis of eternal peace.
- - - - -
Jesus rose again
Very gloriously;
The fair and delightful morning came
After a stormy, black afternoon;
The great chain he broke,
At dawn on the third day;
He overcame death itself -
From the prison he came free.
He is to be seen today seated
On His great throne,
As Lord and as Saviour
For the abject weak ones of the earth;
He Himself is governing
The great depth and heaven;
The extreme boundaries of the earth
Are under His care!
- - - - -
Jesus rose again
Very gloriously;
A fair and delightful morning came
After a stormy, black afternoon:
The great chain he broke,
At the dawn of the third day;
He overcame death itself -
From the prison he came free.
Despite the stone and the soldiers,
Yes, Jesus arose alive;
He brought in his hand power
And pardon for humankind:
He made the heirs of hell
Into the heirs of heaven;
May may soul never cease
To sing unto Him.
Up he came from Edom,
With his garments red in colour,
No creature could
In a chain keep my God;
He broke the force of death,
He opened the doors of the grave;
He pave a way from the earth
To the centre of the land of peace.
I see in his life
The way to heaven above,
And in his death the payment
He gave for me;
In his ascension I see
The pure residences of heaven
And the eternal, perfect feast,
I will have there with Him.
How happy shall be the morning! -
When will the day dawn,
When the captives of death come
From their prison all free -
Beautiful in the image of Jesus,
Out of the reach of any woe?
They shall get to gaze on his face,
And see him as he is.
- - - - -
From the grave he rose again
Very gloriously;
There came a fair and delightful morning
After a stormy, black afternoon;
And a great chain he broke
On the dawn of the third day;
He conquered death himself,
From the prison the came free.
Up he came from Edom,
With his clothing coloured red;
No creature could
In chains keep my God;
He broke the power of death,
He opened the doors of the grave,
He paved a road from the earth
Now to the centre of peace.
He is today sitting
On a great, shining throne,
Seeing round about
The whole on the earth below;
Himself governing
Great Gehenna and heaven,
And the utmost end of the earth
Is under his care.
tr. 2016,25 Richard B Gillion
|
|